कन्येस निराश बघून

कन्येस निराश बघून

 

कशास घेतला जन्म मुली तूं, आमचे पोटीं

समजत नाहीं काय गे लिहीले, तुझ्या ललाटी

झेप तुझी दिसून आली, जन्मापासूनी

चतूरपणें तूं मान उंचावली, स्व-गुणांनी

तोकडे पडतो सदैव आम्ही, देण्या तुज संधी

खंत वाटते मनांस ह्याची, कधी कधी

उपजत गुण हे जोपासावे, कळते सारे कांहीं

झेप तुझी आणि झेप आमची,  विसंगत राही

असे उमलणारे फूल उद्याचे, तूं एक कळी

धन संपत्ती परकिया करतां, आम्हा जवळी

होऊं शकते उणीव त्यांत, कधीं असता आपले

हेच मग दुजाचे समजतां, मन चरकले

प्रयत्न होतील सुखी ठेवण्या, राहून अर्धपोटीं

आशिर्वाद तरी निश्चीत असतील, सदैव तव पाठीं

 

(कविता)

 

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००७९८५०

 

 

प्रतिक्रिया व्यक्त करा

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  बदला )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  बदला )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  बदला )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  बदला )

Connecting to %s