सु्र्य-चंद्राचा लपंडाव

सु्र्य-चंद्राचा लपंडाव

 

बघा बघा तो रवि चालला, अतिशय वेगानें   ।

पूर्व दिशेला चंद्रही येई, त्याच तन्मयतेने   ।।

युगानु युगें लपंडाव हा, त्यांचा चालला असे   ।

भावांमधली शर्यत बघूनी, गम्मत परी भासे   ।।

मोठा भाऊ रवि त्याला, पकडण्या धांव घेई   ।

लहान भाऊ चंद्र असूनी, निसटून मात्र जाई   ।।

संताप येता लाल होऊनी, रवि जाई तापूनी   ।

परि शांत असे चंद्र बघा, राग घेई गिळूनी   ।।

लहान असूनी थकून जाई, कांही काळ जाता   ।

नभीं न येतां घरींच झोपे, थकवा जाण्या करीता   ।।

विश्रांतीचा काळ घालवूनी, हलके हलके येई   ।

पुनरपि त्यांचा खेळ बघतां, आनंद मनास होई   ।।

डॉ. भगवान नागापूरकर

९००४०७९८५०

प्रतिक्रिया व्यक्त करा

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  बदला )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  बदला )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  बदला )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  बदला )

Connecting to %s